Thuis blijven wonen met de juiste zorg? Niet als het aan Klink ligt.
25
aug
2010
Gisteren, 24 augustus 2010, schreef Pieter Hilhorst een opinie stuk voor de volkskrant “Klink is bziar bezig” dat werd gepubliceerd om 06.00 uur (hij was vroeg wakker denk ik)
Vandaag, 25 augustus 2010 en om precies te zijn 10:55, staan er al 55 reacties op zijn stuk dat als titel meekreeg “Mensen die ongeneeslijk ziek zijn, kunnen maar beter even wachten met doodgaan. Dat komt minister Klink van Volksgezondheid Welzijn en Sport beter uit”.
Hij uit zijn kritiek over het stopzetten van de PGB aanvragen en de kortzichtigheid die daarbij wordt gehanteerd.
Ik sluit me helemaal aan bij de woorden van Pieter Hilhorst: Dit onzalige besluit moet worden teruggedraaid.
Nou ben ik geen columnist, Pieter daarentegen wel, dus: lees zijn column. De overheid stimuleert op grote schaal dat ouderen, met de juiste thuiszorg, zo lang mogelijk thuis blijven wonen maar doet tegelijkertijd van alles om dit tegen te gaan.
Er wordt volop gediscussieerd en vooral gemopperd over het feit dat Thuiszorg Groningen € 80.000,00 van haar marketing budget besteed als sponsor van FC Groningen. Directeur Filia Kamp zegt tegenover RTV Noord “dat er geen cent minder naar de zorg gaat door de sponsoring. De zorgbudgetten liggen vast”. Ook het Albert Schweitzer ziekenhuis doet, als shirtsponsor van voetbalclub Barendrecht, aan sponsoring.
Een aantal feiten leidt ertoe dat veel mensen zich opwinden over de situatie die is ontstaan:
Meavita (het moederbedrijf van Thuiszorg Groningen) verkeerde vorig jaar in zwaar weer en werd met 15 miljoen belastinggeld gered.
De BVO’s staan onder zware druk omdat een fiks aantal hun financiën niet in orde hebben en de gemeentelijke overheid wordt maar al te vaak gevraagd om ondersteuning
Kamervragen
Renske Leijten heeft Kamervragen gesteld over de gang van zaken aan de minister van Volksgezondheid, welzijn en sport:
Wat vindt u van deze ontwikkeling, hoe oordeelt de Nederlandse zorgautoriteit hierover, is het een gewenste ontwikkeling dat zorginstellingen betaald voetbal sponsoren, zijn er nog meer zorginstellingen die sponsoren?
Al eerder maakte zij zich boos over de gang van zaken bij Meavita / Thuiszorg Groningen.
Marktwerking in de zorg
We leven in een democratisch land en de regeringspartijen hebben gekozen voor marktwerking in de zorg. Dat betekent ook dat de thuiszorgorganisaties zelf beslissen hoe en waar ze hun PR budgetten besteden.
Thuiszorg Groningen doet dat dus bij het betaalde voetbal. Je mag je daarbij afvragen of dat een wel besteedde PR actie is.Dat Meavita met ondersteuning van de staat werd gered staat weer lijnrecht tegenover het principe van marktwerking.
Duidelijk is dat alle publiciteit het imago van Thuiszorg Groningen geen goed doet.
VVD en CDA, met gedoogsteun van de PVV, zetten in op nog meer marktwerking in de zorg. De sociale partijen kiezen een andere weg, maar de Nederlandse kiezer heeft zijn keus gemaakt.
Garantie
De cliënten van thuiszorgorganisaties vertrouwen erop dat ze hun zorg krijgen, en blijven krijgen, ook in de toekomst. En die garantie moeten we ze geven: marktwerking of geen marktwerking.
PR instrumenten worden, ook door Thuiszorg Groningen, ingezet om het imago te verbeteren, vertrouwen te wekken en de naamsbekendheid te vergroten.
Sponsoring van FC Groningen lijkt daarbij een erg ongelukkige, of zelfs verkeerde keuze.
Of, zoals RTV Nooird het formuleert: Thuiszorg Groningen scoort in eigen doel.
Inzet en toewijding zijn erg hard nodig in de zorg, iedereen kent het probleem: iedere hulp is welkom. De uitdagingen waar de zorg en de thuiszorg mee wordt geconfronteerd zijn niet alleen groot, ze zijn gigantisch. Het imago van een prachtig vak heeft de afgelopen jaren sterk geleden, nieuwkomers staan niet in rijen te wachten. Tel daar de vergrijzing bij op en je komt al snel tot de conclusie dat iedereen die zich met hart en ziel wil inzetten voor de thuiszorg welkom en nodig is. Dan zou je dus eigenlijk ook verwachten dat politiek en overheid meer dan hun best doen om de bureaucratische gang van zaken te onderbreken en iedereen die ook daadwerkelijk aan de slag wil in de thuiszorg die kans te geven.
De realiteit leert anders.
Voorzitter Platform Zelfstandige Ondernemers en SER-lid Esther Raats-Coster bijt van zich af in de telegraaf van 26 juli j.l.
Ik citeer graag haar publicatie, ik kan het niet beter zeggen:
Duizenden gemotiveerde, vaak uiterst ervaren krachten dreigen te worden buitengesloten. Het was al moeilijk om als zzp’er in de zorg aan de slag te gaan. Vorig jaar leek het er zelfs op dat de zelfstandige helemaal zou worden geweerd. Het Ministerie van VWS meldde doodleuk dat er geen zelfstandigen meer mochten worden ingezet. Het bleek een geval van ontspoorde bureaucratie.
“Omdat er in de zorg een voortdurende behoefte bestaat aan instroom van medewerkers, doen zorgaanbieders er goed aan om voor iedereen die er wil werken een passend aanbod te doen”, haastte minister Klink zich toen te zeggen. Dat waren de woorden. De daden bleven uit. De positie van zzp’ers is geen millimeter verbeterd. Ondanks de woorden van Klink worden hier en daar zzp’ers geweerd uit de zorg. Zonder duidelijke reden.
Om te beginnen is het voor zzp’ers in de thuiszorg bijzonder moeilijk om erkend te worden en opdrachten te verwerven. Daar komt nog eens bij dat de regels zo ondoorzichtig zijn, dat niemand ze nog precies begrijpt. Er zijn zo veel onduidelijkheden over de juridische en fiscale status van zzp’ers in de zorg dat sommige organisaties toch maar besluiten om zzp’ers te weren. Daardoor komt niet alleen de zorg voor zieken en bejaarden in het gedrang.
Het werpt ook een vreemd licht op politiek en overheid. De barriéres voor zelfstandigen in de zorg zijn niet geslecht, maar verhoogd! Waar de overheid eerlijkheid, gelijkheid, proportionaliteit en non-discriminatie zou moeten nastreven, is er volop willekeur in de aanbestedingsprocedures voor de zorg. In aanbestedingen wordt het inzetten van zzp’ers stelselmatig ontmoedigd. Van onze achterban horen we dat partijen die zzp’ers inzetten, worden gekort. Dat gaat lijnrecht in tegen de belofte van Klink.
Er wordt een spel gespeeld zonder de regels te respecteren. Er wordt aan het verkeer deelgenomen zonder de voorrang te respecteren. Niet door een of andere Beun de Haas in een hoekje van een afgelegen industrieterrein, maar door overheden en de zorgkantoren. Dat is willekeur. Strijdig met de belangrijkste doelstellingen van onze overheid, om het maar diplomatiek uit te drukken. Wat zijn de woorden van een minister eigenlijk waard? Sinds zijn ogenschijnlijk ferme uitspraken is het probleem alleen maar groter geworden. Hoe betrouwbaar is onze overheid als toezeggingen van een minister een jaar na dato niet zijn nagekomen?
Het gaat niet om een futiliteit als de maat van de brievenbussen. Het gaat om de hulp aan zieken én bejaarden. Het raakt de gezondheid van de zorg! We vragen jullie met klem de verantwoordelijke bestuurders en beslissers hierop aan te spreken, om korte metten te maken met deze Kafkaiaanse praktijken en de markt voor thuiszorg zo snel mogelijk weer gezond te maken.